Klasztor i kościół San Damiano

San Damiano jest to błogosławione i święte miejsce, na którym powstał dzięki błogosławionemu Franciszkowi, w prawie sześć lat od jego nawrócenia, sławny

i znakomity Zakon Ubogich Pań i świętych dziewic. W nim to pani Klara, urodzona w mieście Asyżu, stała się fundamentem jako najcenniejszy i najmocniejszy ze wszystkich nałożonych kamieni.

Szlachetna urodzeniem, ale szlachetniejsza łaską; dziewica ciałem, a najczystsza duchem; młodziutka wiekiem, ale dojrzała umysłem; stała w zamiarze i najżarliwsza w pragnieniu miłości boskiej; obdarzona mądrością i wybitną pokorą; Klara-Jasna z imienia, jaśniejsza w życiu, najbardziej jasna w obyczajach. Na niej właśnie powstała szlachetna budowla z najcenniejszych pereł (Zakon Ubogich Pań), które pochwałę otrzymują nie od ludzi, ale od Boga.

Wszystkie (perły-Panie) odznaczają się najwyższym ubóstwem tak dalece, że poprzestają na tym, co ledwie wystarczy do zaspokojenia podstawowych potrzeb w wyżywieniu i ubraniu.

(br. Tomasz z Celano)

I tak z woli Pana i świętego Ojca naszego Franciszka poszłyśmy do kościoła Świętego Damiana, aby tam zamieszać. Tu w krótkim czasie, Pan przez swoje miłosierdzie i łaskę pomnożył naszą liczbę... Potem (św. Ojciec) napisał nam Sposób życia (Regułę), podkreślając najmocniej, żebyśmy zawsze trwały w świętym ubóstwie. I nie zadowolił się tym, że zachęcał nas za swego życia do miłości i zachowania najświętszego ubóstwa licznymi naukami i swoim przykładem, lecz zostawił nam jeszcze liczne pisma, abyśmy po jego śmierci nigdy od ubóstwa nie odstąpiły.

(Testament św. Klary)

Foto: 1) widok na fasadę klasztoru i kościoła św. Damiana; 2) krzyż z "San Damiano" we wnętrzu kościoła; 3) chór klasztorny Ubogich Pań; 4) miejsce śmierci św. Klary; 5) wirydarz klasztorny.

Wśród różnych dobrodziejstw, które otrzymałyśmy i co dzień otrzymujemy od hojnego Dawcy, Ojca miłosierdzia,

i za które powinnyśmy chwalebnemu Dobroczyńcy całym sercem dziękować, jest wielkie dobrodziejstwo naszego powołania (Testament św. Klary).